Archive for Sierpień, 2009
Abstrakcje na temat art. 479¹² § 2 k.p.c.
W postępowaniu cywilnym w sprawach gospodarczych nie brakuje dodatkowych obwarowań i rygorów, a jeden z wielu wynika z treści art. 479¹² § 2 k.p.c.:
„Powód powinien dołączyć do pozwu odpis reklamacji lub wezwania do dobrowolnego spełnienia żądania wraz z dowodem doręczenia albo wysłania go pozwanemu przesyłką poleconą oraz odpisy pism świadczących o próbie wyjaśnienia spornych kwestii w drodze rokowań.”
Przy braku przedsądowego wezwania do zapłaty formalnie pozew mógłby otrzymać prawidłowy bieg, jednakże brak ten został w skutkach zrównany z innymi brakami formalnymi. Konsekwencją niespełnienia go na mocy art 4798a był zwrot pozwu. Co prawda art 4798a od 1 lipca 2009 r. nie obowiązuje(został skreślony w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, aktualnie skutki niespełnienia rygorów art. 479¹² § 2 reguluje art. 130), ale nie ma to wpływu na aktualności tematu.
Treść przepisu zdaje się nie budzić wątpliwości. Zwykle wysyła się do pozwanego wezwanie do zapłaty listem poleconym, a następnie dołącza do pozwu jego odpis z potwierdzeniem nadania spełniając w ten sposób wymóg w/w artykułu.
A jednak niekiedy można trafić na sędziego, który ma własną interpretację tegoż przepisu.
Otrzymałam jakiś czas temu zarządzenie o zwrocie pozwu z powodu niezachowania wymogów formalnych art. 479¹² § 2. Uzasadnienie było takie, że załączone do pozwu wezwanie do zapłaty nie ma charakteru przedsądowego wezwania do dobrowolnego spełnienia świadczenia, gdyż zostało sporządzone tuż przed skierowaniem sprawy do sądu, przez co powód nie wykazał, iż wyczerpał drogę polubownego załatwienia sporu. Samo zaś przedłożenie tego wezwania sąd uznał za przedwczesne, bowiem w dniu złożenia go w sądzie upływał termin płatności wyznaczony w wezwaniu. Skąd takie orzeczenia? Aż chce się rzec- nieznane są wyroki sądowe ; )
Wykładnia językowa art. 479¹² § 2 k.p.c. prowadzi do stwierdzenia, że aby sprawa zawisła przed sądem gospodarczym, wystarczy dołączenie do pozwu wezwania dłużnika do zapłaty z dowodem doręczenia lub wysłania listem poleconym.
Nie ma żadnej podstawy, aby na mocy tego przepisu uznać, że wezwanie nie spełnia odpowiednich przesłanek i konsekwencje jego braku rozciągnąć na nieodpowiednia treść, czy charakter wezwania.
Zarządzenie o zwrocie pozwu było tym bardziej zaskakujące w świetle § 4 tego samego artykułu, który stanowi, że sąd może obciążyć kosztami procesu w całości lub w części tę stronę, która przez zaniechanie czynności wymienionych w § 2 przyczyniła się do zbędnego wytoczenia sprawy lub wadliwego określenia jej zakresu.
Przed sądem okręgowym, który rozpatrywał zażalenie na zarządzenie o zwrocie( nie sposób było powstrzymać się od jego wniesienia), abstrakcyjna koncepcja sędziego wydającego zarządzenie nie znalazła poparcia.